Content feed Comments Feed

“Afetlerin eşitsiz etkileri vardır –en çok mağdur olanlar yoksullar ve ötekileştirilmişlerdir-“ diyen David Harvey, ABD’de geçtiğimiz günlerde gerçekleşen Harvey Kasırgası’nın etki ve sonuçlarından yola çıkarak, doğal afetlerin sonuçlarının ekonomik ve sınıfsal faktörler ile ilişkilerine ilişkin bir yazı kaleme aldı.


Orta Amerika’yı 1998 yılında harap eden Mitch Kasırgası’na ilişkin Wikipedia girdisi şöyle:

“29 Ekim’den 3 Kasım’a dek, Mitch Kasırgası Honduras, Guatemala ve Nikaragua’ya resmi olmayan sayılara göre 75 inçi bulan tarihsel miktarlarda yağış bıraktı. 1998’in sonu itibariyle 11 bin kişi ölürken 11 binden fazla kişi de kayboldu. Buna ek olarak, yaklaşık 2.7 milyon insan da evsiz kaldı.”

Harvey Kasırgası da aynı şekilde Houston ve çevresi için başlıca yağış olayına dönüştü ancak bu arada geniş çaplı ve muazzam sele, Mitch ile yakın yağış miktarına rağmen can kaybı sayısı 10’da kaldı. Bu, orantısız bir şekilde arsa bile, hiçbir şey Mitch’in ortaya çıkardığı 11 bin ölü sayısına yaklaştıramayacak.

Mevcut tahminlere (muhtemelen düşük tahminler) göre, Mitch’in 2.7 milyonu bulan sonucuna karşılık Harvey sonucunda 30 bin kişi evsiz kalacak. (diğer yandan Harvey’in ortaya çıkardığı maddi zarar Mitch’in çok çok daha ötesinde. Umarım sigorta şirketleri icabına bakabilir.)

İki kasırga birbirine benzemekle birlikte, ortaya çıkan bu farklılıklar büyük oranda ekonomik, siyasi ve altyapısal koşullara bağlıdır. Ekonomi daha refah içinde, fiziki, toplumsal altyapı ve bilgi akışı daha ileri oldukça, maddi zarar çok daha büyük olsa bile halk da travmatik insan kayıplarından daha iyi korunur.

Doğal afetler toplumsal ve sınıfsal olaylardır.

Değişken etkiler


Bir kasırga ya da deprem olayında değişken dağılımsal etkiler mikroskop altına koyulduğunda bu daha net bir hale gelir. New Orleans’daki Katrina Kasırgası ile ölenler ya da muhtaç duruma gelenler yoksullar ve ötekileştirilenlerdi (büyük oranda Afro-Amerikanlar)

Bu tür ötekileştirilmiş halklar, genellikle daha düşük mülkiyet değeri olan, ikinci derece bilgi bulunan, sağlıksız altyapıya sahip ve daha az sosyal tedbirleri (sigorta gibi) olan daha savunmasız alanlarda yaşarlar. Kurtarma operasyonları ve acil yaşamsal ve mali destekler bu ahaliye genellikle en son ulaşır (ki şayet yapılıyorsa).

Benzer olarak, 2007-2008 yıllarında ABD emlak piyasasında hızla yayılan kasırga aynı şekilde daha varlıklı beyaz nüfusu daha az etkilerken, düşük gelirli siyah ve Hispanik nüfusu, malvarlığı değerlerinin yaklaşık olarak üçte ikisini yok ederek mülksüzleştirdi. Üstünden zaman geçmesiyle Houston’daki değişken etki verilerini görmek ilginç olacak.

Müteahhitler ve onların finans sektöründeki, eyalet hükümetlerindeki müttefikleri, çevresel etkiler ve zayıf noktalar konusunda olabildiğince az endişeyle Houston gibi kentlerdeki projeleriyle öne çıkıyorlar. Kent mekânlarını asfalt ve betonla yeniden kaplamak, akış ve su tahliyesi koşullarını değiştiriyor. Bunun, sonunda bir kasırga geldiğinde (New York’un da Sandy ile yüzleştiği üzere) devasa etkileri oluyor.

Ama durun! Bir çözüm var! Sandy sonrası Manhattan’ın East River cephesinde inşa edilen lüks apartmanın 48. katında acil durum tertibatı var. Bu tertibat, bir kasırga halinde insanların en az bir hafta kendi kendini idare edebileceği, buzdolaplarını ve telefon şarj cihazlarını sürekli çalışır tutabileceği şekilde tasarlanmış. Müteahhit, seçkin sakinlerin, bir kasırga sırasında apartmandaki günlük yaşamlarını sıkıntısız bir şekilde sürdürmek için para ödeyeceklerini göz önünde bulundurarak, bu 48. kattaki terasın gelirinden fedakârlık etmenin zahmete değer olduğunu söylüyor.

Felaket kapitalizmi

Kurtarma, nadiren etkinin eşitsizliğine çözüm bulmak için tasarlanır. Çoğu kez durumu daha kötü hale getirir. Kasırga, konut ve mülkiyeti başkaca değerli bir arazide yok ederse, müteahhitler düşük gelirli ancak satın alınabilir yerleşim muhitlerindekileri ya da geleneksel küçük işletme sanayisi bölgelerindeki yerlerinden etmek için lüks projelerle taarruza geçerler. Kitlesel yoksullaştırma karşısında toplumsal yaşama katkıda bulunan sosyal bağlar, -genellikle olduğu gibi- düşük gelirli ahalinin yerinden edilmesiyle yok edilirse bu çok kötü olur.

Çok daha yer değiştirebilir olan zenginler için, sosyal bağları mahalle ya da muhitle olmadığından bunun bir önemi yoktur. Naomi Klein’ın dikkati çektiği gibi felaket kapitalizminin ekonomisi, siyasal iktisadımızda iyi yerleşmiştir. Ekonomik krizlerde olduğu gibi sermayenin kasırga ve depremlere de atfettiği slogan “Hiçbir zaman iyi bir krizin ziyan olmasına izin vermeyin” şeklindedir.

Bununla birlikte, kasırga ya da böylesi başka olaylarda genellikle kitleler, sorunlarla olabildiğince etkin bir şekilde ilgilenilmesi için hükümete ve devlete bel bağlarlar. ‘Baskıcı’ kapitalist (ancak her zaman ‘sosyalist’ olarak adlandırılır) devletin aralıksız eleştirisi aniden babalık işlevlerini etkin ve iyi bir şekilde yerine getirme talebine dönüşür. Bu, Başkan Bush’un, Katrina karşısında en berbat şekilde başarısız olduğu bir sınavdı. Ona siyaseten çok pahalıya mal oldu.

Bu nedenle, şu anda ABD’deki gazete manşetlerinde arta kalan soru şu: ‘Trump, Harvey’e hazır mı?’ Yakında göreceğiz.


http://www.redpepper.org.uk/theres-nothing-natural-about-a-natural-disaster/ adresinde yayımlanan metinden çevrilmiştir.

Çeviri: Gerçeğin Günlüğü

Gerçeğin Günlüğü’nü Facebook üzerinden takip etmek için buraya tıklayınız

Yüz yıl önce Bolşevikler, “Temmuz Günleri” yenilgisine, işçi sınıfına provokasyona gelmeme ve sağcı karalamaları teşhir etme çağrısı yaparak yanıt vermişti.

Temmuz gösterileri, Geçici Hükümetin, Bolşevikleri, Rusya’nın savaş gücünün Alman destekli baltalayıcıları olarak tasvir etmesindeki başarısına, gösterilere paralel olarak şiddetin yükselmesine ve iktidara sadık birliklerin Petrograd yolunda olduğuna dair haberlere bağlı olarak hızla yatıştı. Hükümet Pravda’yı hızla kapattı, Bolşevikleri parti merkezlerinden çıkardı ve birçok liderlerini tutukladı. Lenin, tutuklanmaktan yeraltına çekilerek ve kılık değiştirip Finlandiya’ya geçerek kurtuldu. Aşağıdaki iki belge, Bolşeviklerin hızla gelişen duruma yönelik tepkilerini gösteriyor.

Alexander Shlyapnikov’un “1917 Yılı” başlıklı olan ve Temmuz ayında kesilen biyografisinden derlenen bildirilerin sonuncuları aşağıdaki bildirilerdir. Sonrasında Shlyapnikov, fabrika sahipleriyle başarılı bir ücret oranı pazarlığı yapılmasında Petrograd Metal İşçileri Sendikası’na öncülük etmiştir.

Bununla birlikte, ücret anlaşmasının, işçilerle fabrika sahipleri arasındaki ilişkilerdeki asli eşitsizliklere hitap etmekteki yetersizliği, 1917 sonbaharında Shlyapnikov’un devrimci dürtülerini teşvik etti. Ekim 1917’dde Sovyet iktidarı hedefine erişilmesine yardım için desteğini (ve sendika kasasından 50 bin rubleyi) verdi.

Bolşeviklerin iktidara gelmesinin ardından Shlyapnikov, Emek Halk Komiseri oldu.


“Provokasyona yol vermeyin”

Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi (RSDİP) Merkez Komitesi, RSDİP Petersburg Komitesi, RSDİP Askeri Örgütü ve Birleşik Sosyal Demokrat Enternasyonalistler Bölgelerarası Komitesi çağrısı, 18 Temmuz 1917.

Sakin ve itidalli!

İşçiler, askerler!

16-17 Temmuz gösterileri sona erdi. Yönetici sınıfına, hedeflerinizin ne olduğunu söylediniz. Karanlık ve kriminal güçler, kan dökülmesi çağrısı yaparak gösterinizin üzerine gölge düşürüyor. Sizlerle ve tüm devrimci Rusya’yla birlikte, halkın yakın zamanda düşen evlatlarının yasını tutuyoruz. Kurbanların sorumluluğu, devrimin yeraltındaki düşmanlarındadır. Ancak gösterimizin anlamını bozmakta başarılı olamadılar ve olamayacaklar.

Şimdi bekleyip, “Bütün iktidar Sovyetlere” çağrınızın bütün ülke genelinde ne karşılık bulacağını görelim. Gösteri sona erdi. Geri kalmış kitleleri aydınlatmak ve şehirleri saflarımıza katmak için ısrarlı ajitasyon günleri yeniden başlıyor.

İşçi ve asker yoldaşlar! Sizlerden sakin olmanızı ve itidalli davranmanızı istiyoruz. Gericiliğin hain güçlerine, şiddet eylemlerinden dolayı sizleri suçlamaları için hiçbir gerekçe vermeyin. Provokasyona yol vermeyin. Sokağa inmeyin ya da hiçbir çatışmaya girmeyin.

İşçi yoldaşlar! Çalışma tezgâhlarınızın başına barışçıl biçimde dönün.

Asker yoldaşlar! Birliklerinizde barışçıl biçimde kalın.

Mevcut her şey lehimize işliyor. Zafer bizim olacak. İhtiyatsız eylemlerin gereği yok.

Bizim düsturumuz sabır, itidal ve sükunettir.

Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi (RSDİP) Merkez Komitesi
RSDİP Petersburg Komitesi
RSDİP Askeri Örgütü
Birleşik Sosyal Demokrat Enternasyonalistler Bölgelerarası Komitesi




“İftira açığa çıkarılmalıdır”


Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi’nin, Alman ajanı olma iddialarına karşılık verdiği bildiri, 18 Temmuz 1917.

Petrograd halkına! İşçilere! Askerlere! Tüm dürüst yurttaşlara! İftira açığa çıkarılmalıdır! İftiracıları mahkemeye verin! Yoldaş Lenin’e yönelik eşi benzeri görülmemiş bir suçlama yöneltilmiş durumda –suçlama, kışkırtıcılığı karşılığında Alman kaynaklardan para aldığı ve halen almaya devam ettiği-. Bu iğrenç iftira halihazırda gazetelerde yayımlanmış durumda. Halihazırda, eski vekil (Grigory) Alexinsky’e atıfta bulunan yeraltı bildirileri görüyoruz. Halihazırda, Bolşevikleri öldürme çağrıları basıyorlar. Aldatılmış askerler, imha edilebilecek insanların listesini halihazırda elden ele dolaştırıyor.

Hedef açık. Karşı devrimci güçler, en basit araçları, devrimi bir önderden mahrum bırakmak, kitleler içinde anlaşmazlık yaratmak ve kitleleri en sevilen liderlere –devrim için en övgüye değer kıymetli savaşçılar- karşı kışkırtmak için kullanmak istiyor.

İlan ediyoruz: Yoldaş Lenin’in finansal bağlantılarına ya da Alman yönetici sınıfıyla başka bağlantılarına ilişkin bütün bilgiler yalan ve iftiradır.

Bu konuya önayak olan Grigory Alexinsky, çok sayıda insanı Almanlarca satın alınmakla suçlamış kötü namlı bir müfteridir. Fransa’da, Rusya, Britanya, İtalya ve tarafsız ülkelerden gazetecilerin birliği, Alexinsky’yi halihazırda sahtekârlık ve kötü niyetli iftiradan dolayı kınamış, kendisini Paris’teki tüm demokratik organizasyonların dışında bırakmıştır. Petrograd İşçi ve Asker Vekilleri Sovyeti’ne kabul edilmemiştir.

Geçici Hükümet’ten ve İşçi ve Asker Vekilleri Sovyeti Merkezi Yürütme Komitesi’nden, işçi sınıfının liderlerinin onuruna ve yaşamlarına yönelik karşı katliamcı ve kiralık iftiracılarca gerçekleştirilen alçak komployu çevreleyen bütün detaylara yönelik acil ve kamusal bir soruşturma talep ediyoruz.

Bütün bu olayın aydınlatılması gerekmektedir. Bu soruşturma, bütün halkı Yoldaş Lenin’in devrimci onurunun üzerinde bir leke dâhi olmadığına ikna edecektir.

İftiracıları ve iftirayı yayanları mahkemeye verin! Katliamcıları ve yalancıları halkın önünde alay konusu yapın.

RSDİP Merkez Komitesi


http://links.org.au/1917-view-from-streets-workers-soldiers-everything-working-our-favor adresinde yayımlanan metinlerden çevrilmiştir.


Çeviri: Gerçeğin Günlüğü

Gerçeğin Günlüğü’nü Facebook üzerinden takip etmek için buraya tıklayınız

"1917 Rusya Devrimi Bildirileri-14 & 15: 1917 Temmuz Günleri ayaklanması" başlıklı olan bir önceki bildiriyi okumak için buraya tıklayınız

16-20 Temmuz 1917’de Petrograd’daki işçi ve askerlerin protestoları, asker ve polislerin saldırıları sonucunda yüzlerce kayıp ile püskürtüldü.

Temmuz Ayaklanması ya da Temmuz Günleri, Haziran’daki Rus askeri saldırısının –ki bu saldırı Petrograd’daki gıda ve yakıt krizini ve Ukrayna’nın özerkliğine muhalefet etmelerinin ardından iki liberal (Kadet) bakanın istifasıyla hükümete yönelik artan güven krizini derinleştirdi- başarısızlığına bağlı olarak meydana geldi. Saldırının başarısızlığını takiben, artık etkin bir şekilde savaşamayacak olan Rus ordusunda geniş çaplı huzursuzluk baş gösterdi. Ayaklanma, cepheye gönderilme endişesi taşıyan Petrograd garnizonundaki askerler arasında başladı ancak ayaklananların arasında, düşük ücretlere karşı grevde olan işçiler de vardı. İşçiler ve askerler “Bütün iktidar Sovyetlere” talebini ve başka radikal sloganları dillendirdiler.

Bolşevik Askeri Örgütü üyeleri, anarşistler ve Sol SR üyeleri, askerlerin ayaklanmalarını teşvik ettiler. Bolşevik Merkez Komitesi ilk başta ayaklanmaya karşıydı ancak pozisyonunu hızla destek olma şeklinde değiştirdi çünkü on binlerce gösterici, Sovyet’in toplantı yaptığı Tauride Sarayı’nı kuşatmıştı.

Temmuz hareketinin yenilgisi, devrimin itici gücünü geçici olarak denetim altına aldı çünkü Geçici Hükümet, Bolşevik hareketi yarı-yeraltına zorladı ve Leon Troçki ile diğer birçok devrimci önderi tutukladı.

Aşağıdaki ilk belge, o zamanlar sovyetlerde çoğunluğu oluşturan ılımlı sosyalistlerin ayaklanma karşısındaki tutumunu ifade ediyor. İkinci belge ise Bolşeviklerin bakış açısını sunuyor.




“Protestolar, cephedeki kardeşlerimize darbe indiriyor”


16-17 Temmuz 1917

Petrograd kentinin bütün işçi ve askerlerine.

Asker ve işçi yoldaşlar!

İstisnasız biçimde bütün sosyalist partilerin açık irade beyanına rağmen bilinmeyen kişiler sizleri silahlanarak sokağa çıkmaya davet ediyor. Cephede, devrime karşı görevlerini suçlu bir şekilde boşlayarak kendi şereflerini lekeleyen alayların dağıtılmasına karşı protestoda bulunmanız gerektiğine dair önerileri budur.

Bütün Rusya’nın devrimci demokrat güçlerinin yetkilendirilmiş temsilcileri olarak sizlere şunu söylüyoruz:

Ordu ve cephe örgütleri, cephedeki alayların dağıtılmasını talep etti -ki bu, bizim seçmiş olduğumuz Savaş Bakanı yoldaş A. F. Kerensky’nin emri ile uygulandı.

Dağıtılan alayları savunmak üzere gerçekleştirilen protestolar, cephede kanlarını döken kardeşlerimize darbe indiriyor.

Asker yoldaşlara, tek bir askeri birliğin, bizimle tam uyumlu bir şekilde hareket eden başkomutanın izni olmaksızın silahlı bir şekilde sokağa çıkma hakkı olmadığını hatırlatırız.

Rusya için çok kritik olan şu zamanlarda bu kararı ihlal eden herkesin, devrime ihanet ettiğini ve devrimin düşmanı olduğunu ilan ediyoruz.

Bu kararı, tasarrufumuzdaki tüm yollarla uygulayacağız.


Bütün Rusya İşçi ve Asker Vekilleri Sovyeti Merkezi Yürütme Komitesi Bürosu

Bütün Rusya Köylü Vekilleri Sovyetleri Merkezi Yürütme Komitesi Bürosu



“Bütün Rusya Sovyeti iktidarı alsın”

16-17 Temmuz 1917

Petrograd’ın işçi ve asker yoldaşları! Karşı-devrimci burjuvazinin açık olarak devrime karşı çıktığını düşünürsek, Bütün Rusya İşçi, Asker ve Köylü Vekilleri Sovyeti tüm iktidarı ellerine alsın.

Bu, şu anda toplantı halinde olan Bütün Rusya İşçi, Asker ve Köylü Vekilleri Sovyeti Yürütme Komitesi’ne yönelik isteğini, barışçıl ve örgütlü gösteriler ile ortaya koyma hakkı olan Petrograd’ın devrimci ahalisinin iradesidir.

Yaşasın devrimci işçi ve askerlerin iradesi!

Yaşasın Sovyetler iktidarı!

Koalisyon hükümeti başarısızlığa uğradı. Yerine getirmek üzere kurulduğu görevleri gerçekleştiremediğinden çökmüştür. Devrim, devasa ve çok zor görevlerle karşı karşıya. Halkın zaferlerini, devrimci proletarya, devrimci ordu ve devrimci köylülerle birlik içinde kararlılıkla sağlamlaştıracak yeni bir otoriteye ihtiyacımız var. Yalnızca İşçi, Asker ve Köylü Vekilleri SOvyeti böyle bir otorite olabilir.

Dün Petrograd’ın devrimci garnizonu ve işçiler, “Bütün iktidar Sovyetlere” sloganını yükseltmek üzere sokağa çıktılar. Alaylarda ve fabrikalarda alevlenen bu hareketin, Petrograd’ın bütün işçi, asker ve köylülerin iradesinin barışçıl bir şekilde ifadesi haline dönüşmesi çağrısında bulunuyoruz.


Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi Merkez Komitesi

Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi Petersburg Komitesi

Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi Bölgelerarası Komitesi

Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi Merkez Komitesi Askeri Örgütü

İşçi ve Asker Vekilleri Sovyeti İşçi Grubu Komisyonu



http://links.org.au/1917-july-days-uprising-soviet-leadership-clashes-with-ranks adresinde yayımlanan metinden çevrilmiştir.

Çeviri: Gerçeğin Günlüğü

Gerçeğin Günlüğü’nü Facebook üzerinden takip etmek için buraya tıklayınız

“1917 Rusya Devrimi Bildirileri-13: Bütün Rusya Kongresi, asker ve işçilerin gösterisine karşı” başlıklı olan bir önceki bildiriyi okumak için buraya tıklayınız

Aşağıda yer alan ve Bütün Rusya Sovyetleri tarafından yayımlanan bildiri, Bolşeviklerin 22 Haziran 1917’de Petrograd işçilerine yaptığı çağrıya yanıt niteliği taşımakta. Bolşevik parti örgütlerinin çoğunluk kararıyla 23 Haziran’da işçiler ve askerler tarafından gerçekleştirilecek bir gösteri kararı almasının ardından yayımlanan bu bildirinin ardından politikalarına desteği güçlendirme girişimi olarak Sovyet tarafından 1 Temmuz günü yaklaşık 500 bin kişinin katıldığı bir gösteri düzenlendi. Ancak Bolşeviklerin, Sol SR’lerin (Sol Sosyalist Devrimciler; ç.n.) ve anarşistlerin çabalarıyla gösteri, radikal sloganların (savaşın sona ermesi talepli, koalisyon hükümetine ve onun askeri saldırısına muhalefet içeren ve bütün iktidarın Sovyetlere geçmesini talep eden sloganlar) hâkimiyetinde geçti. Bu dönemi, askerlerin ve işçilerin Geçici Hükümete karşı ayaklandıkları ve Bolşeviklerin yer altına çekilmesi ile sonuçlanacak Temmuz Günleri takip etmişti.



Bolşevik Parti sizi sokağa çıkmaya çağırıyor.

Çağrıları, İşçi ve Asker Vekilleri Sovyeti’nin, Bütün Rusya Kongresi’nin, Köylü Vekilleri Sovyeti’nin veya başka sosyalist partilerin bilgisi dışında hazırlanmıştır. Çağrıları tam da, Bütün Rusya Kongresi’nin, Vyborg Bölgesi’ndeki işçi yoldaşlara bugünlerde yapılacak bir gösterinin devrim davasına zarar vereceğini hatırlamaları ricasında bulunduğu kritik anda çınladı. Yoldaşlar; cephe gerisindeki ve cephedeki milyonlarca işçi, köylü ve asker adına sizlere diyoruz ki:

Sizden yapmanızı istedikleri şeyi yapmayın.

Bu kritik anda sizden, Bütün Rusya (Sovyet) Kongresi’nin sadece desteklenmesini gerekli gördüğü Geçici Hükümetin devrilmesi talebiyle sokağa çıkmanızı istiyor.

Sizi sokağa çağıranlar yardım edemezler ancak sizin barışçıl gösterinizden kanlı ayaklanmalar çıkabileceğini biliyorlar. Devrimci davaya adanmışlığınızı bilerek size diyoruz ki:

Size devrim adına gösteri yapmanız çağrısında bulunuyorlar fakat gizli karşı-devrimcilerin sizin gösterinizden faydalanmak istediklerini biliyoruz.

Karşı-devrimcilerin, devrimci demokrat güçlerin saflarında öldürücü savaşı, devrimi ezmelerini olası kılacak anı hevesle beklediklerini biliyoruz.

Yoldaşlar!

Bütün Rusya İşçi ve Asker Vekilleri Sovyeti, Köylü Vekilleri Sovyeti, hareket halindeki ordular ve sosyalist partiler adına size diyoruz ki:

Tek bir bölük, alay ya da tek bir işçi grubu sokakta olmamalıdır.

Bugün tek bir gösteri yapılmamalıdır.

Hâlâ büyük bir mücadeleyle yüz yüzeyiz.

Karşı-devrimci tehlike fiilen Rus özgürlüğünü tehdit ettiğinde size çağrıda bulunacağız.

Başıbozuk gösteriler devrimin çöküşüdür.

Güçlerinizi muhafaza edin.

Bütün devrimci Rusya ile birlikte hareket edin.

İşçi ve Asker Vekilleri Sovyeti Bütün Rusya Kongresi

Petrograd İşçi ve Asker Vekilleri Sovyeti Yürütme Komitesi

Bütün Rusya Köylü Vekilleri Sovyeti Yürütme Komitesi

Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi (Menşevik) Örgütsel Komitesi

Sosyalist Devrimciler Partisi Merkez Komitesi

Bund Merkez Komitesi*

İşçi Grubu (Trudovikler) Merkez Komitesi**

Bütün Rusya Kongresi Ukrayna Fraksiyonu

Bütün Rusya Kongresi Sosyal Demokrat Bolşevik ve Menşevikleri Birleşik Enternasyonalistler Fraksiyonu

Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi Petrograd Komitesi ve Örgütsel Komitesi bünyesindeki askeri birim


*: Bund, Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi’nin önemli bir parçası olan Litvanya, Rusya ve Polonya Genel Yahudi Emek Federasyonu’nun kısa adıdır (ç.n.)

**: Trudovikler, Sosyalist Devrimciler (SR) Partisi’nden ayrılan ılımlı bir harekettir. Rusya’daki Geçici Hükümetin son başbakanı olan Aleksandr Kerensky, 1912 yılında Dördüncü Duma’ya Trudovik üyesi olarak seçilmiştir.

http://links.org.au/bolshevik-appeal-finds-echo-in-streets adresinde yayımlanan metinden çevrilmiştir.

Çeviri: Gerçeğin Günlüğü

Gerçeğin Günlüğü’nü Facebook üzerinden takip etmek için buraya tıklayınız

"1917 Rusya Devrimi Bildirileri-12: Bolşeviklerin çağrısı sokakta yankı buldu" başlıklı olan bir önceki bildiriyi okumak için buraya tıklayınız

22 Haziran 1917’de Bolşevik Parti, Petrograd işçilerine aşağıda yer alan ve Josef Stalin tarafından kaleme alınan bildiriyi dağıttı. Bundan 9 gün sonra Bolşeviklerin çağrısı, Sovyet talepli devasa bir gösteride kitlesel destek buldu.

Mayıs ayı ortalarında Bolşevik Askeri Örgütü tarafından, Bolşevik Parti Merkez Komitesine (MK), Geçici Hükümetin planladığı askeri saldırıya karşı duran bir gösteri önerisinde bulunulmuştu. Böyle bir eylem için henüz erken olduğu endişesini duyan MK yeni düşüncelere açık değildi. Askerler, askeri disiplinin restore edilmesi girişimleri ve cepheye gönderilme konularında endişelenirken, Bolşevik Askeri Örgütü idarecileri sonraki haftalarda daha ısrarcı hale geldi.

Bolşevik Askeri Örgütü liderleri, gösteriyi 16 Haziran-7 Temmuz arasında Petrograd’da toplanacak olan İşçi ve Asker Vekilleri Sovyeti Bütün Rusya Birinci Kongresi ile aynı zamana denk getirmeyi umdular. MK ise, Kamenev karşı iken Petersburg (Petrograd) Komitesi’nin çoğunluğu gibi Lenin de böyle bir gösteriyi desteklerken kararsız kaldı.

Geçici Hükümet’in Anarşist-Komünistleri karargâhlarından çıkarma girişimi üzerine işçiler arasında ortaya çıkan huzursuzluk daha çok uyuşmazlık yarattı. 21 Haziran’da gerçekleşen Bolşevik parti örgütlerinin genişletilmiş toplantısından 23 Haziran’da işçiler ve askerler tarafından gerçekleştirilecek bir miting için çoğunluk desteği çıktı. Aşağıda çevirisi yer alan bildiri, gösteriye hazırlanılmasına yardımcı oldu.

Önümüzdeki günlerde yayımlanacak serinin 13. bildirisinde ise Bütün Rusya Sovyetleri Kongresi’nin, Bolşeviklerin çağrısına yanıtı yer almakta. Önerilen gösteri, askeri birliklere ve fabrika işçilerine yürümeme çağrısında bulunan Kongre’de muhalefetle karşılaştı. 23 Haziran sabahının erken saatlerinde Bolşevik MK üyelerinin küçük bir toplantısı gösteriyi iptal etti.

Politikalarına desteği güçlendirme girişimi olarak Sovyet tarafından 1 Temmuz günü yaklaşık 500 bin kişinin katıldığı bir gösteri düzenlendi. Ancak Bolşeviklerin, Sol SR’lerin (Sol Sosyalist Devrimciler; ç.n.) ve anarşistlerin çabalarıyla gösteri, radikal sloganların (savaşın sona ermesi talepli, koalisyon hükümetine ve onun askeri saldırısına muhalefet içeren ve bütün iktidarın Sovyetlere geçmesini talep eden sloganlar) hâkimiyetinde geçti.



Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi (Bolşevikler)

Piter’in (Petrograd) bütün emekçilerine, işçilerine, askerlerine

Yoldaşlar!

Rusya, zorlu sınavlardan geçiyor. Milyonlarca kurbana neden olan savaş devam ediyor. Milyoner bankacılar savaşı kasten uzatıyorlar çünkü savaştan servet yaratıyorlar.

Savaş, sanayiyi harap etti, fabrikaların durmasına ve işsizliğe neden oldu. Olağanüstü kârlar elde ederken işçilere lokavt uygulayan açgözlü kapitalistler bu yönelimi kızıştırıyor.

Ekmek ve diğer gıda maddelerinin yokluğu giderek daha şiddetli hissediliyor. Hayat pahalılığındaki artış halkı boğuyor. Hırsız vurguncuların istekleri yoluyla fiyatlardaki artış sürüyor. Açlık ve yıkımın uğursuz heyulası tepemize çöküyor. Bu sırada, karşı-devrimin kara bulutları yaklaşıyor.

Çar tarafından halkın boğazını sıkmak için zorla kabul ettirilen gayrimeşru 3 Haziran Duması* şimdi cephede acil bir saldırı talep ediyor. Fakat ne amaçla? Kavuştuğumuz özgürlüğü kanda boğmak için.

Çarın yerini cellat bakanlarla dolduran Devlet Şurası, kendini yasanın arkasına saklanarak korurken, sessizce hainlerin ilmiğini örüyor. Bu ne için? Böylece, uygun bir zamanda gizlendikleri yerden çıkabilir ve ilmiği halkın boynuna geçirebilirler.

Çarlık uması ile Sovyet arasında konumlanan, 10 burjuva temsilci içeren Geçici Hükümet açıkça görülüyor ki açgözlü toprak sahiplerinin ve kapitalistlerin etkisi altına girmiş durumda. Kerensky’nin deklarasyonu, askerlerin haklarını güvence altına alacağına birkaç çok önemli noktada haklarını ihlal ediyor.

• Askerlerin devrim sürecinde kazandıkları özgürlükler güvence altına alınacağına, yeni ‘emirler’ ile askerler ağır hapisle tehdit ediliyor.

• Rusya yurttaşlarının kavuştuğu özgürlük güvence altına alınacağına yargısız ve soruşturmasız tutuklamalar, ağır hapis tehdidi içeren Madde 129’a dair yeni öneriler mevcut.

• Karşı-devrime karşı mücadele etmek yerine karşı-devrimcilerin sefahat ve şenliğine tahammül ediyorlar.

• Bu sırada ekonomik yıkım daha kötü hale gelmeyi sürdürüyor ve buna karşı hiçbir önlem alınmıyor.

• Savaş sürüyor ve bunu sona erdirmek için hiçbir fiili tedbir alınmıyor.

• Kıtlık an meselesi ve bunu engellemek için hiçbir fiili tedbir alınmıyor.

Karşı-devrimcilerin daha küstah hale gelmesi ve askerleri, gemicileri, işçileri ve köylüleri baskılaması için hükümeti kışkırtmasında gerçekten şaşırtıcı bir şey var mı? Yoldaşlar! Böylesi şeylere sessizlikle daha fazla katlanmak imkânsızdır. Tüm bunlardan sonra sessiz kalmak suçtur! Protesto, işçi sınıfının derinliklerinde şimdiden başlıyor. Bizler özgür yurttaşlarız. Protesto hakkımız var ve çok geç olmadan bu hakkımızdan istifade etmeliyiz.

Barışçıl gösteri hakkımız hâlâ mevcut. Barışçıl bir gösteriye gideceği ve ihtiyaç ve isteklerimizi bilinir kılacağız.

Özgürlük ve sosyalizm düşmanlarını korkutmak için bugün zafer bayrağını yükseltin!

Çağrımızı, devrimin çocuklarının haykırışını, tüm ezilen ve köleleştirilenlerin mutluluğu için bugün bütün Rusya’da dalgalandırın.

İşçiler! Askerlerle bir araya gelin ve haklı taleplerini destekleyin. Gerçekten de, onların sizi derim sürecinde nasıl desteklediklerini hatırlamıyor musunuz? Herkes sokaklara yoldaşlar!

Askerler! Elinizi işçilere uzatın ve haklı taleplerini destekleyin. Devrimin gücü, askerlerin ve işçilerin birliğindedir. Bir alay ya da bölük bile bugün kışlalarında oturmamalı!

Herkes sokaklara yoldaşlar! Düzenli saflarla başkent sokaklarında yürüyün. İsteklerinizi, güçlülere yakışır biçimde sakinlik ve kendine güvenle ifade edin: Kahrolsun çarist Duma!

Kahrolsun Devlet Şurası!

Kahrolsun 10 kapitalist bakan!

Bütün iktidar, Bütün Rusya İşçi, Asker ve Köylü Vekilleri Sovyeti’ne!

Asker hakları deklarasyonunu değiştirin!

Asker ve gemicilere karşı ‘emirleri’ yürürlükten kaldırın!

Kahrolsun sanayideki anarşi! Kahrolsun lokavta kalkışan sermayedarlar!

Yaşasın sanayide işçi denetimi ve örgütlemesi!

Savaşı sonlandırmanın zamanıdır! Vekillerin Sovyeti, adil barışın koşullarını ilan etsin!

Ne Wilhelm ile müstakil bir barış ne de Fransız ve İngiliz sermayedarları ile gizli anlaşmalar!

Ekmek! Barış! Özgürlük!

*: Sosyalistler, Devlet Duması’nı, çar tarafından 1907’de kanunlaştırılan ve toprak sahipleri ile sermayedarlara baskın söz hakkı veren, demokratik olmayan seçim yasaları çerçevesinde seçildiğinden gayrimeşru görüyorlardı. Çarlık rejimi bu yasaları, o yıl 3 Haziran’da bir önceki Duma’!yı keyfi olarak feshettikten sonra yürürlüğe sokmuştu.

http://links.org.au/bolshevik-appeal-finds-echo-in-streets adresinde yayımlanan metinden çevrilmiştir.

Çeviri: Gerçeğin Günlüğü

Gerçeğin Günlüğü’nü Facebook üzerinden takip etmek için buraya tıklayınız

1917 Rusya Devrimi Bildirileri-11: Askerlere çağrı- “Askeri güç, barış davasına hizmet eder” başlıklı olan bir önceki bildiriyi okumak için buraya tıklayınız

Blog içi arama

En çok okunanlar

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

İzleyiciler

Günlük Arşivi